Een pennanulaire mantelspeld is een type vroege gesp dat werd gebruikt om kleding te bevestigen en te versieren, met name in de vroege middeleeuwen. Het woord “pennanulair” betekent “bijna cirkelvormig”, wat verwijst naar de vorm van de broche die een onvolledige cirkel vormt. Het typische ontwerp van deze gesp bestaat uit een open ring (een cirkel met een opening) en een beweegbare naald die door de kleding heen wordt gestoken en vervolgens wordt vastgezet door achter deze opening te haken.
Deze mantelspelden waren bijzonder populair onder de Kelten en de Picten stammen in oud Groot-Brittannië en Ierland, waarvan de zogenaamde Tara-broches uit Ierland, die dateren uit de 8e eeuw, het meest beroemd zijn. Deze speldtypes waren niet alleen functioneel, maar vaak ook zeer decoratief en vervaardigd uit kostbare materialen zoals zilver, goud of brons, versierd met gravures, filigraan of edelstenen.
- Ring (of halve cirkel): vormt de basis van de broche.
- Naald: wordt door de stof gestoken en vervolgens aan de rand van de ring gehaakt, waardoor een stevige bevestiging ontstaat.
- Decoratieve elementen: veel broches zijn voorzien van zeer gedetailleerde versieringen op de kop van de naald of langs de randen van de ring, vaak met geometrische patronen of gestileerde dier- en plantmotieven.
- Handgesmede sluiting
- 6 x 7 cm
- Gesmeed in Tsjechië
