Middeleeuws rookkeramiek is een type aardewerk dat in de middeleeuwen werd geproduceerd met een speciale baktechniek in ovens, waarbij rook tijdens het proces diep in de wanden van het vaatwerk doordringt. Deze productiemethode werd gebruikt om het kenmerkende zwarte uiterlijk en de specifieke eigenschappen van het aardewerk te verkrijgen.
Tijdens de productie werden de potten gebakken in een omgeving met beperkte zuurstoftoevoer, wat ervoor zorgde dat roet en andere rookgassen zich afzetten in het keramische materiaal. Dit rookproces zorgde voor een donkere kleur van het aardewerk – van bruin tot zwart – waardoor het oppervlak de typische roetvlekken en een soms mat of glanzend uiterlijk kreeg.
Middeleeuws rookkeramiek kende diverse toepassingen, en werd vaak gebruikt als servies, kookgerei, opslagvat voor levensmiddelen of pronkvaste.
- Het betreft zeer authentieke middeleeuwse replica’s, eventueel met kleine haarscheurtjes.
- Op traditionele wijze vervaardigd
- Hoogte ca. 17 cm
