Middeleeuws rookkeramiek is een type aardewerk dat in de middeleeuwen werd geproduceerd met behulp van een speciale baktechniek in ovens, waarbij rook in de wanden van het vat trok tijdens het proces. Deze productiemethode werd gebruikt om het zwarte uiterlijk en de specifieke eigenschappen van het aardewerk te verkrijgen.
Tijdens de productie werden de vaten gebakken in een omgeving met een beperkte zuurstoftoevoer, waardoor roet en andere rookstoffen zich afzetten in het keramische materiaal. Dit rookproces zorgde voor de donkere kleur van het aardewerk – van bruin tot zwart – en gaf het oppervlak de typische rookvlekken en soms een matte of glanzende finish.
Gerookt middeleeuws aardewerk kende uiteenlopende toepassingen, vaak als servies, keukengerei, opslagvat voor levensmiddelen of sierwaas.
- Het betreft zeer authentieke middeleeuwse replica’s, inclusief eventuele haarscheurtjes.
- Op traditionele wijze vervaardigd
- Hoogte ca. 13 cm
