Middeleeuws rookkeramiek is een type aardewerk dat in de middeleeuwen werd geproduceerd met behulp van een speciale baktechniek in ovens, waarbij rook door de wanden van het vat drong tijdens het proces. Deze productiemethode werd gebruikt om het zwarte uiterlijk en de specifieke eigenschappen van het aardewerk te verkrijgen.
Tijdens de productie werden de vaten gebakken in een omgeving met beperkte zuurstoftoegang, wat resulteerde in de afzetting van roet en andere rookbestanddelen in het keramische materiaal. Dit rookproces zorgde voor de donkere kleur van het aardewerk – van bruin tot zwart – en het oppervlak kreeg de typische rookvlekken en soms een matte of glanzende uitstraling.
Het middeleeuwse rookkeramiek kende diverse toepassingen, vaak als servies, kookgerei, voedselplateaus of ceremonieel vaatwerk.
- Het betreft zeer authentieke middeleeuwse replica’s, eventueel met kleine haarscheurtjes.
- Op traditionele wijze vervaardigd
- Hoogte ca. 19 cm
