In de 2e eeuw n.Chr. ontwikkelden de Romeinen door middel van nieuwe ontwerpen en technieken geavanceerde fibulae. Een populair type uit deze periode was de schijffibula, gekenmerkt door een decoratief middenstuk in de vorm van een schijf dat vaak rijk versierd was met ingelegde edelstenen of reliëfmotieven. Deze combinatie van functionaliteit en esthetiek maakte de schijffibula tot een geliefd sieraad en een statusobject binnen het Romeinse Rijk. Dit exemplaar toont een satyrkop tussen wijnranken.
Vervaardigd uit brons, met een diameter van ca. 3,8 cm.
